De geur van groen

Titel : De geur van Groen

Auteur : Pamela Sharon

Uitgeverij : Moon

ISBN : 978 90 488 4713 6

( e-book : 978 90 488 4714 3)

Waar te koop ?

Raaf is een doorsnee meisje van zestien. Ze houdt van lezen en is dol op haar beste vriendin May-Lin. Het enige wat haar leven anders maakt dan dat van de meeste tieners is dat ze blind is. Gelukkig vertelt May-Lin haar hoe kleuren ruiken en voelen. Zij creëert daarmee een wereld voor hen samen. Maar dan gebeurt er op een dag iets wat Raafs leven totaal op zijn kop zet en alle kleuren laat verdwijnen. In een wereld die niet alleen haar kleur maar ook haar glans kwijt is, moet Raaf haar eigen weg zien te vinden.

 

Personages en schrijfstijl :

In het verhaal draait het om Raaf.

Raaf heeft een beste vriendin May-Lin. Zij zijn zo op elkaar ingespeeld en hun levens zijn zo met elkaar verweven dat zij samen één geheel vormen. May-Lin leert op een liefdevolle manier hoe Raaf de wereld kan waarnemen met al haar overige zintuigen. Zij hebben samen een hilarische sarcastische vorm van humor. Als je leest hoe ze met elkaar omgaan zie je twee puberende beste vriendinnen samen een front vormen tegen de rest van hun wereld.

 

Roan komt er later in het verhaal bij.

Een hardwerkende jongen dat zichzelf veel te snel opzij zet. Wat ik heel mooi vindt aan Roan is hoe hij voortborduurt op wat May-Lin aan Raaf meegeeft.

Omdat Raaf deze twee personen als verlengstuk van zichzelf gebruikt vormen zij een grote belangrijke factor in haar leven.

 

Natuurlijk komen er meer personages voorbij. Namelijk een aantal familieleden  van Raaf, May-Lin en Roan. Deze personages worden precies genoeg uitgediept om hun beweegredenen te begrijpen. Het is een mooie toevoeging en maakt het verhaal rondom Raaf compleet.

 

De schrijfstijl is zo beeldend en levendig dat je de beschrijving van een kleur en het gevoel dat die kleur oproept voor je kan zien. Wanneer Pamela Sharon schrijft over groen en vers gemaaid gras zie je de grasmaaier nog net wegrijden en ruik je het verse gras onder je voeten.  

 

 

Conclusie :

 Het verhaal begint met een pakkend proloog en ik wist direct dat dit een prachtig verhaal zou gaan worden. Op een fantastische manier beschrijft Pamela Sharon de kleuren die je zelf aan het leven kunt geven, de verschillende manieren om met het leven om te gaan en naar het leven te kijken. Hoe sterk, diep en belangrijk een vriendschap kan zijn en het wordt geen moment zwaar. Het geeft een mooi beeld van een visuele beperking en door het sterke karakter van Raaf kun je niets anders opbrengen dan diepe bewondering. Het boek leest vlot door en blijft je vasthouden. Nadat je dit boek uit hebt kijk je toch anders naar de kleuren om je heen. Alsof ze een extra dimensie hebben gekregen.

©booksandblogs