Vlieg vrij

Titel : Vlieg vrij

Auteur : Iris Schlagwein

Uitgeverij : Uitgeverij Schlagwein

EAN : 978 90 8286 508 0


Je mindset is heel belangrijk. Het bepaald hoe je naar de wereld kijkt en hoe je die ervaart.

Ik lees dan ook graag boeken die daarover gaan of die daarmee te maken hebben.

Het is belangrijk om de tijd te nemen om even bij jezelf ten rade te gaan of alles nog wel oké voelt. En hoe eng het ook kan zijn, durf kritisch naar jezelf te zijn en durf kritische vragen te stellen.

  • Hou je jezelf vaak in ?
  • Vind je het lastig om je grenzen aan te geven ?
  • Voel je je regelmatig of vaak afgewezen ?
  • Zoek je afleiding door urenlang als een zombie door social media te scrollen of netflix series te bingewatchen ? 


Door naar de ervaringen van anderen te luisteren of daarover te lezen kun je je bewust gaan worden van je eigen gedrag, je patronen, je uitvluchten. Daarom las ik het boek van Iris Schlagwein. In 2018 schreef Iris al een boek genaamd thuis zonder huis.

In dit boek vertelt Iris hoe ze langzaam maar zeker alles wat haar in de weg zat los liet.  Oude spullen, relaties, oordelen, verwachtingen. Op die manier kwam ze steeds dichter bij ultieme rust, vrijheid en geluk. In vlieg vrij borduurt ze hierop verder. 


Vlieg vrij is absoluut geen boek waarin Iris je gaat vertellen wat je volgens haar zou moeten doen. Ook beloofd ze geen formule voor een gelukkig(er) leven.

Nee, Iris vertelt in drie delen heel openhartig over haar eigen zoektocht om dichter bij zichzelf te komen.

Ze neemt je mee op haar reis, geeft voorbeelden en maakt gebruik van prachtige metaforen. Daardoor ga je vanzelf over je eigen handelen nadenken.

En dat is precies wat ik tijdens het lezen ging doen.

Dit boek heb ik niet alleen gelezen, dit boek ben ik gaan ervaren. 



Deel één :

Iris vertelt in het eerste deel over een valkuil die veel mensen onder ons zullen herkennen : Pijn negeren en vooral doorgaan. In dit hoofdstuk verteld ze over toxische vriendschappen en relaties. Ook al heeft iris een compleet ander leven als mij, ik herken bepaalde aspecten die zij beschrijft. Ook ik verbrak vriendschappen. Ik weet dat het de juiste keuzes waren. Toch blijft de twijfel soms de kop op steken. Tijdens dit hoofdstuk nam ik de tijd om deze vriendschappen na te gaan en kwam ik tot de conclusie dat ik wel degelijk de juiste keuze had gemaakt. Ik voelde me gesterkt in mijn keuze omdat ik zoveel herkenbaarheid las.


Mentale pijn dat zich niet gehoord voelt zal een weg naar buiten gaan zoeken door over te gaan op fysieke pijn. 


“Diep van binnen wist ik dat ik dit niet lang vol ging houden. Want door mijn vroegere rugklachten had ik geleerd dat pijn uiteindelijk altijd harder om aandacht gaat schreeuwen. Het lijf gaat dan signalen geven in de vorm van blessures, kwaaltjes waar je niet vanaf komt of nog erger : een burn-out of depressie, net zolang tot de onderliggende pijn gevoeld wordt”


Iris vertelt dat doordat we steeds opnieuw in vaste patronen terugvallen het verlangen groeit om ze af te leren. “Natuurlijk vallen we wel weer terug, maar langzamerhand komen we eruit en veranderen we”. Met een prachtig gedicht laat iris je vervolgens inzien hoe dat proces eruit ziet. 



Deel twee :

In het tweede deel verteld Iris o.a. over haar ervaringen tijdens haar stilte retraite in Thailand.

Het stuk waarin ze vertelt over de strenge kledingvoorschriften vond ik erg interessant.

De vraag “wat doet het met je als je alleen maar vormloze katoenen kleding in naturelle kleuren mag dragen ?” triggert me.

 “Maar ja zulke kennis kun je honderd keer lezen ; als je het niet ervaart, blijft het bij droge kennis”. 

Al langere tijd lonkt het idee om een retraite te doen. Ik besloot dat ik dit in het klein kan doen als ik alleen thuis ben. Ik had een aantal vrije dagen voordat de rest van het gezin vakantie had. Dus : Ik draag een aantal dagen geen make-up, ik doe weinig moeite om mijn haar in model te krijgen of te houden en ik draag alle dagelijkse beslommeringen tijdelijk over aan mijn man of laat het gewoon voor wat het is. Ik was uren achter elkaar alleen en in stilte. Geen muziek, geen social media, geen meldingen op mijn telefoon.

Als ik daar niet meer bij stil hoef te staan, wat blijft er dan over? Wat zal zich laten zien?

De rust én onrust die ik vervolgens ervaarde  en hoe ik die dagen over mezelf dacht gaf me voldoende inzichten om te weten dat daar nog wat werk te verrichten is.


 “Juist als de mind rusteloos of verveeld is,

is dat een waardevol moment om van te leren”


Intermittent fasting. Ook al zo’n onderwerp dat steeds mijn aandacht lonkt.

Iris vertelt dat zij vijf dagen vast. Dit vind ik zelf echt heftig maar ik lees wel dat zij dit heel bewust en weloverwogen doet. Ze heeft ervaring met vasten en geeft ook een serieuze waarschuwing om het vasten rustig aan op te bouwen en dat vasten geen middel is om af te vallen. “Als je gewicht kwijt wilt zijn daar betere en gezondere manieren voor”



Deel drie : 

In het derde deel gaat het over haar tweede  reis met Madre Ayahuasca. Daar is tie weer. Een vriendin had me eens gezegd naar een podcast te luisteren van iemand die dit gedaan heeft. Dat deed ik en ik kon dit niet serieus nemen. Nu komt het onderwerp weer naar voren.

Een Ayahuasca-ceremonie is in Nederland verboden en strafbaar.

Hoewel ik geloof dat het onverwerkte emoties naar de oppervlakte kan halen en dat je ze kunt doorvoelen en loslaten, blijft het een hallucinerend middel en daarom voor mij een reden om er zover mogelijk bij uit de buurt te blijven. 


Ik slaap vaak onrustig en ik droom erg levendig. Als kind zocht ik naar een betekenis om mijn angsten te verminderen. Als ik wist wat het betekende vond ik het (vaak) minder eng.

Ik zocht dan bijvoorbeeld op wat bijvoorbeeld doodgaan, water of boten betekende.

Iris vertelt dat ze haar dromen opschrijft en die vervolgens op een later moment terug leest. Hierdoor schept ze (emotionele) afstand en het helpt haar om eens goed te kijken naar wat de droom haar eigenlijk probeert te vertellen. 

Hmm mijn idee als kind was dus eens zo gek nog niet.

Daarom ben ik  hetzelfde gaan doen als Iris. Ik ben ze dan niet gaan uitschrijven.

Wat ik wel deed was de tijd nemen om een terugkerende droom eens te gaan onderzoeken. Het antwoord wist ik eigenlijk wel want dat is ook weer een worsteling  waarvan ik de pijn wil negeren maar vooral : niet zeuren, gewoon doorgaan.

Werk aan de interne winkel dus.


Conclusie : 

Zoals ik al zei : Ik heb dit boek niet alleen gelezen ik heb het ervaren. Met Vlieg vrij heeft Iris mij nieuwe inzichten gegeven, ze laat mij over bepaalde dingen (nog eens) nadenken, legt  haar vinger subtiel op zere plekken en biedt tegelijkertijd hoop en troost. 

Het is een fijn en handzaam boek om er later nog eens bij te pakken als je een heads-up nodig hebt. En deel het boek met de mensen om je heen !

©booksandblogs